اینجا از دنیای قصه و ساختار وارد جهان بی‌نهایتِ «روایت» می‌شویم. آنچه که تا اینجا ساختیم و برپا کردیم حال باید با افزوده شدن ظرفیت‌هایی از مهندسی اطلاعات و تکنیک‌های دراماتیزه کردن، به جهانی تبدیل شود که قرار است به تماشاگر عرضه شود. این «چگونه گفتن» یا عرضه‌ی به تماشاگر، با چالش‌هایی که در برابر ذهن خلاق هنرجو شکل می‌دهد، لذت خلق کردن را برای او به اوج می‌رساند. اینجا جائی است که جهان نمایشی داستان ما، متولد می‌شود.