اینجا از دنیای قصه و برون ساختار وارد جهان بی‌نهایتِ درون ساختار می‌شویم تا معماری روایت شکل بگیرد. آنچه که تا اینجا ساختیم و برپا کردیم حال باید با افزوده شدن ظرفیت‌هایی تحت مهندسی اطلاعات به جهانی تبدیل شود که قرار است به تماشاگر عرضه شود. این «چگونه گفتن» یا به عبارت بهتر شکل‌دهی به فرم هنری نهایی، با چالش‌هایی که در برابر ذهن خلاق هنرجو شکل می‌دهد، لذت خلق کردن را برای او به اوج می‌رساند. اینجا جائی است که جهان نمایشی داستان ما، متولد می‌شود.